ARCHIEF

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003

2002

2001

2000

1999

1998

1997

« Fifty Shades Darker ***Fences **** »

JACKIE ****

16

feb

2017

Jacqueline Kennedy was eerder een icoon dan een mens. Je denkt aan mantelpakjes en stijlvolle jurken wanneer haar naam valt, niet aan allerlei biografische details of grootse optredens. Tot de moord op haar echtgenoot, president John F. Kennedy, in 1963. Die ingrijpende gebeurtenis liet haar van haar meest menselijke én tegelijkertijd meest iconische kant zien.

De Chileense regisseur Pablo Larraín, die kortgeleden met ‘Neruda’ ook al een biografische film afleverde, concentreert zich in ‘Jackie’ op de dagen na de aanslag in Texas in november 1963. In het fameuze roze mantelpakje besmeurd met haar mans bloed is Jackie getuige van de onmiddelijke beëdiging van vicepresident Johnson, en reist ze naast de kist terug van Dallas naar Washington. Dat zijn emotioneel doffe momenten.

Terwijl de jonge First Lady nog in shock verkeert wordt ze omringd door louter mannen in functie die al drie stappen vooruit denken. Landsbelangen gaan nu eenmaal voor persoonlijke gevoelens. Pas na een douche, schone kleren en warme omhelzingen thuis lukt het Jackie de regie terug te krijgen over het persoonlijke en politieke.

Geholpen door flessen wodka, pakjes sigaretten en zwager Bobby Kennedy (Peter Sarsgaard) bepaalt zij vervolgens voor een flink deel de nagedachtenis aan haar man. [15-02-17] jackie.jpgLarraín gebruikt een raamvertelling, waarin de weduwe een week later in een interview met een journalist (Billy Crudup) van tijdschrijft Life terug- en vooruitblikt, om allerlei facetten van Jackie Kennedy te laten zien. Hij is daarbij minder geïnteresseerd in historische feiten dan in wat er zich achter de schermen zou kunnen hebben afgespeeld.

In een mooie sequentie laat de filmmaker zijn uitstekende, gracieuze hoofdrolspeelster Natalie Portman de ruim gevulde kledingkasten in het Witte Huis uitdiepen: zoveel zwarte jurken ter beschikking. Hoe ziet rouw er voor de buitenwereld uit?

Hij laat haar op hopeloos onhandige pumps wegzakken in het modderige gras van een verregende begraafplaats: waar begraaf je je vroegtijdig gestorven man? We zien haar ruzie maken met ministers en functionarissen die een grootse staatsbegrafenis niet zien zitten. De melancholische strijkmuziek van Mica Levi draagt bij aan een indruk van haar innerlijke tumult.

In razend tempo – de Johnsons staan met hun verhuisdozen al voor de deur – moet Jacqueline Kennedy alle rollen die ze vervult nieuwe inhoud geven: als moeder van jonge kinderen, als aangetrouwd lid binnen de Kennedy-clan, als gelovige die ernstig wordt getest en als mediaslimme, glamoureuze ‘moeder van de natie’.

Of Jackie de diepe sympathie heeft van de filmmaker, dat wordt niet helemaal duidelijk. Maar zijn ontzag heeft ze wel. Geschiedenis wordt bepaald door de wending die mensen er aan geven. ‘Jackie’ betoogt dat JFK het grotendeels aan zijn vrouw te danken heeft dat hij geen vergeten president is geworden.

Jackie
Regie: Pablo Larraín
Met Natalie Portman, Peter Sarsgaard, Greta Gerwig, Billy Crudup
****


© RdL
Trouw
16 februari 2017