ARCHIEF

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003

2002

2001

2000

1999

1998

1997

« Autumn GoldWelcome to the Rileys »

MINE VAGANTI

19

mei

2011

Tegen de achtergrond van rijkdom en traditie vertelt de Italiaanse ‘Mine Vaganti’ een verhaal over verzet en persoonlijke vrijheid. De film doet dat niet met de bravoure van de klassieker ‘Il Gattopardo’ of het impressionisme van de recente ‘Io Sono l’Amore’, eerder met een luchtige zomerse aanpak.

Tomasso (Riccardo Scamarcio) heeft ambities als schrijver en besluit zijn ouders eindelijk te vertellen dat hij een relatie met een man heeft. Hij hoopt dat hij met een familieschandaal de plicht het pastabedrijf van zijn vader over te nemen, kan omzeilen. Maar zijn oudere broer heeft ook een verrassing in petto, die de familie, gewend aan uitgebreide maaltijden, gedwee bediendend personeel en een huis vol historie, op z’n kop zal zetten.

De in Istanbul geboren, in Italië werkzame Ferzan Ozpetek (‘Hamam’, ‘Le Fate Ignoranti’) schildert de familieleden af als enigszins stoffige, wereldvreemde mensen die geen benul hebben dat de uitbundig zingende, atletische jongemannen die Tomasso komen opzoeken, zijn homoseksuele vrienden zouden kunnen zijn.
Die naïviteit wringt, gezien het maatschappelijk succes van de pastafamilie. Hoe aardig het ook is om te kijken naar mannen in zwembroek die dansen op Baccara’s discohit ‘Sorry I’m a Lady’. En hoe fraai Ozpetek ook aan het einde een begrafenis en een bruiloft verweeft.

Mine Vaganti
Regie: Ferzan Ozpetek
Met Riccardo Scamarcio, Nicole Grimaudo, Alessandro Preziosi


© RdL
Trouw
19 mei 2011