ARCHIEF

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003

2002

2001

2000

1999

1998

1997

« Afgetraind, opgegetenTron: Legacy »

LE QUATTRO VOLTE

23

dec

2010

Een oude herder hoedt in Calabria, de ‘teen’ van Italië, een kudde geiten. Hoestend schuifelt hij met zijn trouwe hond over bergpaadjes. ’s Avonds drinkt hij steevast zijn medicijn: stof uit de dorpskerk vermengd met water. In de kudde wordt een wit geitje geboren dat we volgen bij zijn eerste wiebelige stappen in het leven, en de eerste keer dat het beestje meegaat met de volwassen dieren, de omheining uit en de bergen in. Eenmaal verdwaald schuilt het kleintje onder een immense spar.
Dezelfde boom staat even later centraal bij een traditioneel feest in het eeuwenoude dorpje dat bovenop de rotsen is gebouwd. Uiteindelijk zien we hoe het hout van die boom op een ambachtelijke manier wordt omgezet in houtskool.

‘Le Quattro Volte’ is een poëtisch vierluik waarin regisseur Michelangelo Frammartino afwisselend stilstaat bij mens, plant en dier, allemaal bescheiden spelers in het weidse berglandschap dat met ontzag wordt vastgelegd in de magnifieke beelden van cameraman Andrea Locatelli. Zijn camera staat voornamelijk stil, om in lange rustige shots te observeren hoe de natuur op verschillende momenten op de dag en in wisselende seizoenen steeds een andere kleur en aanblik krijgt.

Dialoog is daarbij overbodig. De boom staat statig en suist dan langzaam, vervolgens sneller, omver. Het drukke geschreeuw eromheen van de verenigde dorpsbewoners is bijzaak. Net als de weinige woorden die de houtskoolmakers met elkaar wisselen: zo te zien maken ze al generaties lang perfect gevormde, iglo-achtige constructies waar het hout in zwarte stukjes uitkomt. Het meest lieflijk zijn de beelden van de geiten die nieuwsgierig klauterend, mekkerend, en onverstoorbare kauwend in een wereld vertoeven waar de mens geen deel van uitmaakt.

Toch betoont de als architect opgeleide Frammartino, die na ‘Il Dono’ zijn tweede lange film maakt, zich ook een begaafde, geamuseerde observator van het dorpsleven. Met een Jacques Tati-achtig, fijnzinnig gevoel voor absurdisme bekijkt hij van een afstandje hoe iemand in de smalle steile straatjes een stom ongeluk veroorzaakt, en hoe de bewoners een paasoptocht organiseren: ineens stappen er Romeinen in fleurig rode mantels, drie mannen met een kruis op hun rug en vrouwen in lange gewaden over de slingerende toegangsweg. Een blaffende hond dreigt de kruisgang even te verstoren.
Dit gaat waarschijnlijk al eeuwen zo. De tijdloosheid van ‘Le Quattro Volte’ is amusant, verbazingwekkend en ontroerend tegelijk.

Le Quattro Volte
Regie: Michelangelo Frammartino
Met Giuseppe Fuda, Bruno Timpano, Nazareno Timpano


RdL
Trouw
23 december 2010