blog
« Beestjes - IIHup Holland! »

Beestjes - III

19

jan

2010

Na het beestjesavontuur lijken we, sinds zondag weer thuis, helemaal oke: de bed bugs die we twee nachten geleden massaal door het motelbed zagen wandelen hebben we niet meer gesignaleerd. Goed nieuws dus.

Het slechte nieuws is dat de beten op mijn lichaam steeds groter worden en steeds meer jeuken. Ik kan eerlijk stellen dat ik er stapelkrankjorem van word. Dus vandaag maar naar een van de artsen van de dorpspraktijk.
Een vriendelijke, wat onhandig sprekende man in een piepklein spreekkamertje, kijkt naar de bulten. Tja, bed bugs, dat is een algemene aanduiding voor van alles hoor, zegt hij. Dat ik allergisch reageer is hem wel duidelijk, maar op wat, dat weet hij niet....

Maar de informatie dat Jeroen inmiddels ook beten begint de vertonen vindt hij wel interessant. Hij kijkt nog eens goed met een vergrootglas en komt dan monter tot zijn conclusie: scabiës. Ik vind dat niet goed klinken. Sterker, het doet me ergens aan denken. Hang on, is dat niet schurft?

Terwijl ik het steeds benauwder krijg in dat kleine kamertje en me afvraag wat de beestjes in dat bed dan waren, rommelt de arts met briefjes en recepten. Even later staan we weer buiten, mét een plan of attack: crèmes, pillen en lotion. Met de lotion moeten we ons van top tot teen met een scheerkwast insmeren. Alledrie.

Eerlijk gezegd hebben we onze twijfels over de diagnose, want de vertaling voor bed bugs levert ‘bedwantsen’ op en dat is toch echt een andere bug én een actueel fenomeen: het insect is wereldwijd terug van weggeweest.

Zucht. We zijn nog lang niet gewend aan beestjes.


Naschrift: het medisch arsenaal heeft de bulten en jeuk inmiddels aanzienlijk verminderd. Het beddegoed, drie dagen achter elkaar gewassen, vertoont nog steeds geen nieuwe kriebelaars.....
Er is hoop.


© RdL
19 januari 2010