blog
« Alleen voor tree huggers!Bananenboom te koop »

Yukky en yummy

29

mrt

2009

Druiven + boer(in) = wijn. Zo simpel lijkt het, maar is het vaak niet. In de wijnwereld heb je eigenaren van wijnlabels die geen voet in de wijngaard zetten, druiventelers die nog nooit een eigen wijn hebben gemaakt en wijnmakers die achter de schermen, ‘naamloos’ voor een label of merk furore maken. Er zijn zelfs wijnmakers zonder een eigen winery, oftewel een wijnproduktieruimte. Dat klinkt een beetje als een slak zonder huis, maar het kan prima werken.

[30-03-09] eden_slingervine.jpgJoanne Irvine ging als klein meisje vaak mee op stap met haar vader, James Irvine, die als gerenommeerd contract winemaker in de Barossa overal wijnen voor anderen maakte. Bijvoorbeeld de Elderton wijnen voor vader en moeder Ashmead (zie 26 maart). Drinken mocht ze nog niet, dus rook ze alleen en deelde wijnen in twee categorieën in: yukky en yummy. Toch keerde ze zich, eenmaal volwassen, resoluut af van de wijn: jaren werkte ze als verpleegster.
Maar rond haar vijfendertigste veranderde dat: haar ouders hadden inmiddels toch een eigen label, Irvine Wines, en Joanne raakte meer en meer betrokken bij het familiebedrijf. Ze volgde de Roseworthy wijnopleiding in Adelaide, werkte als wijnmaakster in Californië en maakte met haar vader wijnen die prijzen kregen. Aanvankelijk was ze natuurlijk vooral ‘Jims dochter’. “Dan stonden we bijvoorbeeld met druiventelers te praten en die wendden zich dan alleen tot Jim. Tegen mij zeiden ze niks, terwijl ik inmiddels de wijnmaker was. We hebben toen besloten dat Jim een stap terug zou doen, dat was wel moeilijk.”

Maar nu, vijftien jaar later, is Joanne een bekende in het wijncircuit, met fraaie bekroningen als ‘International Winemaker of the Year’ en ‘Barossa Winemaker of the Year’. Net als haar vader werkt Joanne nu deels als wijnconsulent en [30-03-09] eden_valley_1.jpgals ‘onzichtbare’ wijnmaker. Dat heeft wel wat. In Angaston, een van de levendigste plaatsjes in Barossa, stappen we een wijnwinkel-proefruimte binnen die uitsluitend wijnen uit Eden Valley heeft. De lieflijk glooiende Eden Valley maakt deel uit van de regio Barossa, maar wordt nogal overschaduwd door de bekendere, commerciëlere, toeristischer Barossa Valley ernaast. Veel kleine bedrijven in Eden Valley kunnen zich helemaal geen cellar door veroorloven, vandaar deze slim opgezette, collectieve proefruimte.

Joanne en ik zetten ons aan zeker tien verschillende riesling wijnen – Eden Valley’s specialiteit – waarvan een deel door Joanne is gemaakt. Soms blijft dat onduidelijk, soms staat haar naam op het achteretiket. Ik vind het wel cool, zoals ze in het vrolijke winkeltje achteloos flessen kan aanwijzen en zeggen: die is van mij en die heb ik gemaakt. Proevers naast ons, verrast door de ‘ontmaskering’, maken nieuwsgierig een praatje met haar. Joanne is nogal een nuchter, pretentieloos type. Maar eigenlijk is ze natuurlijk toch een beetje een ster, zo.

[30-03-09] eden_hotel.jpgNa de lunch tuffen we naar het dorpje Eden Valley, dat nauwelijks meer behelst dan een kerkje en het wat morsige Eden Valley Hotel, dat tevens fungeert als cellar door voor de Irvine wijnen die Joanne met andermans faciliteiten maakt. We hangen wat aan de bar, waar een fijne sparkling wine op verschijnt en lekkere blends van merlot, cabernet sauvignon en cabernet franc. Vader Jim is vooral dol op merlot, maar Joanne heeft naam gemaakt met zinfandel, de in Californië zo gekoesterde druif die zij in de Eden Valley heeft geïntroduceerd. De 2005 ruikt lekker zwoel naar aardbeien, rode bessen en framboos en heeft ook al zo’n fijne, fruitige maar evengoed volle smaak.

Aan de bar hangt ook een praatgrage, besnorde man die zijn Harley Davidson op deze zonnige zondag als excuus gebruikt om even te ‘ontsnappen’ aan zijn kinderen. Zodra hij doorheeft dat Joanne het brein is achter het rijtje wijnflessen, heeft hij steeds weer een nieuwe ‘allerlaatste vraag’. Hij heeft een vriend in de wijnbiz die altijd stoere praat heeft, nu wil hij ook wel eens kunnen snoeven. “Wat drinken jullie daar? Zin..., zinf.... What the hell is that?”
Joanne, de geduldige vriendelijkheid zelve, neemt net zo lang de tijd voor hem totdat hij voldaan weer op zijn motor kan stappen. Maar niet nadat hij haar uitbundig de hand heeft geschud. Dan kan hij die vriend mooi vertellen dat hij een echte wijnster heeft ontmoet. Net als ik.
[30-03-09] eden_hotel_sign.jpg
© RdL
maart 2009