blog
« GroenKurketrekker »

Outback

22

mrt

2009

Waar begint nou eigenlijk de outback, die beruchte woeste wildernis van Australië waar mensen fataal verdwalen, omkomen door dorst of spoorloos verdwijnen? Ik dacht dat die begon in zones, een paar honderd kilometer van de kustlijnen, waar je geen wegen, dorpen en andere menselijke uitingen meer tegenkomt. Maar inmiddels is mijn indruk dat de outback je zomaar een beetje kan overvallen.

Op de kaart had ik een geel weggetje gezien waarmee ik vandaag via de noordoever van de Murray River van Mildura naar het westelijker gelegen rivierstadje Renmark kon komen. [22-03-09] weg_weg.jpgGeel is meestal leuker dan rood, zegt mijn reiservaring.
Maar dat weggetje hield ineens op. Of althans, het asfalt. En asfalt en mensen gaan meestal samen. Het feit dat ik de dertig kilometer daarvoor, toen de weg nog wél geplaveid was, ook al niet meer dan drie auto’s had gezien, maakte me wat onrustig.

Over gravel rijden vind ik geen enkel probleem, ook niet wanneer de weg af en toe onder stormzand is verdwenen, maar Renmark lag 130 kilometer verderop. Onwillekeurig ga je dan rekensommetjes maken: genoeg bezine? (check!), genoeg water? (tja, hoe lang doe je met een liter of vier?), genoeg eten? (mwah). Het zat me niet lekker. En tegelijkertijd dacht ik natuurlijk: mens, doe niet zo moeilijk. Zo heb ik nog een kilometer of wat, ondertussen flinke stofwolken producerend, verder getwijfeld voordat ik stilletjes vloekend besloot om te draaien.

Ja, dat betekende een heel stuk terug om de rivier te kunnen oversteken. Maar laten we het van de positieve kant bekijken:
zonder deze heilloze expeditie was ik nooit langs de fraaie Perry Sandhills gekomen...
[22-03-09] sandhills.jpg
...en ook rode wegen zijn hier uiterst relaxed.
[22-03-09] voeten.jpg
© RdL
maart 2009