blog
« Raar beestCabernet rocks! »

Rode aarde

16

mrt

2009

Coonawarra, een klein en afgelegen wijngebied halverwege Adelaide en Melbourne, moet het hebben van z’n terra rossa. Het gaat om een strook van zo’n 15 kilometer lang en ongeveer anderhalve kilometer breed, die een rode ijzerrijke, vruchtbare toplaag in de bodem heeft. Die is soms een dikke meter diep, op [17-03-09] rode_aarde.jpgandere plekken slechts een centimeter of dertig. Daaronder zit een kalksteenlaag waar wijnstokwortels weinig mee kunnen, dus ploegen is een manier om jonge planten te helpen hun weg te vinden tussen de mix van rood en wit door.
Terra rossa mag robuust en exotisch klinken, het Coonawarra landschap is een tikje saai: plat. Het weer werkt ook al niet mee: na twee dagen wolken en koelte heb ik bijna het gevoel terug te zijn in Nederland. Behalve dan natuurlijk de velden en velden wijnranken, die ontzettend lekkere wijnen opleveren.

[17-03-09] parker_f_son.jpgParker Coonawara Estate heeft z’n lijn beste wijnen ‘Terra Rossa’ genoemd en daarvan vind ik de cabernet sauvignon (2005) het lekkerst. Niet zo vreemd, want die druif is het lokale succesnummer. De wijn, donker van kleur, ruikt bessig en smaakt zacht en vol, met lekker stevige tannines in de afdronk.
Toch verlaat ik de proefruimte met een cabernet-merlot blend (2005) uit een andere lijn van Parker: ‘Favourite Son’. Die ruikt naar bramen en stoffige aarde en is soepeler, makkelijker, wat fruitiger. Maar vooral: met zo’n 13 euro betaalbaarder. Het is per slot van rekening maar een gewone maandagavond.
[17-03-09] parker_terra_rossa.jpg
© RdL
maart 2009