blog
« Zwemmen in shirazFazant in een jasje »

Kanga Banga

13

mrt

2009

In het forensenstadje Gawler, dat tegen Australie's bekendste wijngebied Barossa Valley aan ligt, heb ik geen hotelkamer maar een heel huis! Ze mogen op de website het schattig klinkende ‘cottage’ gebruiken, de ruimte die ik hier voor mezelf heb is groter dan mijn Amsterdamse appartement. Ik word er gewoon een beetje eenzaam van. Maar er is ook goed nieuws:[15-03-09] huis_gawler.jpg boodschappen doen! Eigenlijk is dat een van de leukste dingen die je kunt doen in een vreemd land.

De supermarkt net aan de overkant van het treinspoor is Amerikaans in velerlei opzichten: immens, eerder praktisch dan aantrekkelijk ingericht, een betreurenswaardige kaascollectie en een assortiment brood waar zelfs yanks zich anno 2009 voor zouden schamen.
Doorgaans heb ik niets te zoeken in de vleeshoek, maar nieuwsgierigheid wint. En zo stuit ik op 'kanga banga' worsten, gemaakt van dieren die, zo onderstreept de verpakking, minder water en voedsel nodig hebben dan koeien en schapen en door al hun gehop zelf nauwelijks vet hebben: kangaroes. ‘Goed voor jou en het milieu!’ wrijft de tekst er nog even in. De ethische eter die ik probeer te zijn is hier niet tegen opgewassen, zelfs al sla ik als vegetariër een modderfiguur met kangaroeworsten in mijn karretje. Maar er is een praktisch bezwaar: je koopt kanga banga’s per zes.

[14-03-09] maggies_shop.jpgDan maar op zoek naar andere exotische waren. En zo kom ik thuis met maïscrackers (een soort rijstwafels, maar dan steviger), een perfect gladde passievrucht, roasted groene olijven en semi gedroogde tomaten. Maar mijn grootste troef is cabernet paste, uit de keuken van Barossa culigrootheid Maggie Beer. Ik verheug me op een rulle, pittige spread voor op mijn brood, maar die hoop vervliegt snel wanneer ik het potje open maak. Het ziet er niet alleen uit als appelstroop, het gladde spulletje is ook behoorlijk zoet! Dat het is gemaakt van druiven is vast bedoeld om Barossa-kinderen alvast op het wijnspoor te zetten.

© RdL
maart 2009