« Plaimont avec plaisir!Rem's Row in Afrika - deel 1 »

TWEE MOUTON ROTHSCHILD, GRAAG

29

feb

2016

Onlangs stond ik op een vrijdagmiddag in een van mijn favoriete wijnwinkels in Amsterdam, toen er, tien minuten voor sluitingstijd, een Chinees stel met een jongetje binnenstapte. De man vroeg om twee flessen Mouton Rothschild.

De verkoper laat even alles vallen waar ie mee bezig is. Met een collega verdwijnt hij in het geheimste deel van de winkelkelder en komt weer tevoorschijn met een fraai houten kistje. Voorzichtig tikken ze het open om zes flessen van een van Bordeaux’ beroemdste wijnen te openbaren. Iedere fles zit individueel ingepakt. De verkoper haalt er een uit het papier om het etiket te laten zien.

[09-03-16] foto_blog_feb_2016_mouton_rothschild_1.jpgChâteau Mouton Rothschild heeft de traditie ieder jaar een andere kunstenaar voor het etiketontwerp te vragen. We kijken in stil ontzag naar 2011, met een etiket van de Franse schilder-beeldhouwer Guy de Rougemont.

Terwijl de Chinese man toekijkt hoe de twee flessen verhuizen naar een knus tweepersoons onderkomen, loopt de vrouw alvast naar de kassa. Zonder een spier te vertrekken haalt ze 1300 euro uit haar portemonnee – in cash.
De Amsterdamse verkoper doet alsof het de normaalste zaak van de wereld is om een stapeltje bankbiljetten zo dik als mijn duim naar zich toe te schuiven. Hij geeft het jongetje, dat zich al stierlijk verveelt, joviaal een doosje kleurpotloden kado.

En dan is het gezinnetje weer weg. Het hele tafereel heeft hooguit een minuut of zeven geduurd. De winkel heeft nog vóór het weekend een topomzet en mijn avond kan niet meer stuk.

De verkoper kijkt beduusd om zich heen. Waar was ie ook alweer gebleven, voordat de wervelwind opstak? Nou, bij mij dus.
Wat bedremmeld zet ik twee flessen op de toonbank. Voor mijn volgende Bordeaux-les heb ik als proefmateriaal een ‘linkeroever’ en een ‘rechteroever’ uitgezocht. Plezante instappertjes uit de wijnstreek die mensen over de hele wereld het hoofd zo op hol kan laten slaan. Samen 20 euro.


© RdL
Wijninstituut blog
februari 2016