« FeestwijnHerfst? Gigondas! »

MYSTERY WIJN

15

sep

2015

Iets uitzoeken in de winkel of op een wijnkaart: met wat basisinformatie komen we er wel uit. En zo niet, dan is er iemand in de buurt die je met beloftes als ‘fris’, ‘donker fruit’, ‘zwoel’, ‘stevige tannines’ laat weten wat je ongeveer kunt verwachten tegen de tijd dat de wijn in je glas zit.

Maar wat te doen met een anonieme fles?

[30-12-15] foto_sept_2015_mystery_wijn_klein__rdl.jpgAan het eind van de zomer komt een vriend van me op bezoek met een fles zo naakt als een netgeboren baby. Geen etiket, niets om de hals, gewoon een groene fles met rode wijn erin. Heeft ie in de vakantie meegekregen van een kennis uit de omgeving van Turijn. Hij kijkt er triomfantelijk bij: het is een oude wijn, die sinds de jaren zeventig in een kelder heeft gelegen. Dat moet wel goed spul zijn, toch?

Tuurlijk. We gaan er voor zitten, op mijn Amsterdamse balkonnetje. Ik zorg voor mooie glazen, een lekker hapje (en, maar dat vertel ik mijn gast niet, in de koelkast iets lekker Spaans wit voor het geval dat) en maak dan de fles met veel aandacht open.

Ondertussen peins ik: wat zou het kunnen zijn? Torino, Piëmonte: barbera? nebbiolo? Ik verheug me op een fantastisch gerijpte Barolo.
De kleur is veelbelovend: oranje met een lichtbruine zweem en kraakhelder. De geur is wat minder: rode besjes, pruimenjam, maar bovenal vochtige kelder. Voor de smaak kan ik geen enkel eufemisme bedenken. Strak zuur, tannines trekken mijn mond genadeloos samen.

De vriend heeft ook een slok genomen en kijkt verschrikt heen en weer tussen zijn glas en mijn gezicht. Ik barst in lachen uit: dit is waarschijnlijk een heel simpele huiswijn geweest, eerder vergeten in die kelder dan doelbewust weggelegd. Het is een van de meest memorabele wijnen die ik ooit heb geproefd.
Gelukkig is die Spaanse witte inmiddels koel.


© RdL
Blog Wijninstituut
september 2015