« HLN - Dag wijn!Feestwijn »

LOKALE WIJN

15

jul

2015

Heel gek: wijn smaakt vaak het best op de plek waar ie is gemaakt. Dat is het leuke aan wijnreizen. Onlangs had ik het voorrecht op uitnodiging van het Informatiebureau voor Duitse Wijn een paar dagen door te brengen in Baden, de meest zuidelijke wijnregio van Duitsland.

De streek ligt tegenover de Elzas, aan de andere kant van de Rijn en dan weet je eigenlijk al genoeg: het is er lekker warm. Vandaar dat Baden vermaard is om rode wijn, Spätburgunder, aan de overkant van de grens pinot noir genoemd.

Op het programma stonden uiteenlopende bezoekjes aan grote coöperaties - een bedrijfsmodel dat in Baden nog altijd floreert - en kleine familiebedrijven, en ik moet zeggen: vrijwel overal kregen we fijne tot heerlijke Spätburgunders ingeschonken.

Toch was de echte verrassing van de reis, voor mij persoonlijk dan, een ander lid van de pinot-familie: Weissburgunder. Pinot blanc is geen druif die ik, in geval van keuze, snel zal opzoeken. Te vaak heb ik pinot blanc-wijnen geproefd die ik wat vlak en op een saaie manier mollig vind.

Dat idee heb ik overboord gegooid, want goeie hemel, wat een heerlijke wijnen kreeg ik in mijn glas: zacht fris, elegant, speels en spannend, met fijne zuren.
Enthousiast was ik over de wijnen van Dr. Heger, in Ihringen, dat biologisch bewerkte wijngaarden beheert op soms piepkleine, onbereikbaar ogende stukjes grond die deel uitmaken van Kaiserstuhl, een schitterend verhoogd terrassenlandschap langs de rivier.

En de wijnen van Knab, in het nabij gelegen Endingen, waar gasten niet alleen op lekkere wijn worden onthaald, maar ook op een ritje in een Unimog, een 50+ jaar oud Mercedes-bakkie dat moeiteloos tegen het vulkanische laaggebergte ophobbelt.

De mooiste geproefde wijnen komen wat mij betreft van Salwey, een familiebedrijf dat onder leiding van Konrad Salwey lichtere, frissere wijnen maakt dan zijn vader Wolf deed.
[30-12-15] foto_blog_juli_2014_salwey.jpg“We plukken eerder, ik houd het alcoholgehalte aan de lage kant”, zegt de maker. Die breuk met de traditioneel zwaardere, vollere wijnen van Baden kwam hem aanvankelijk op onbegrip te staan. Nu passen zijn wijnen perfect in de algemene trend naar lichtere wijn én Salwey speelt zo, net als veel andere wijnproducenten in de omgeving, in op klimaatveranderingen.

Konrad Salwey trok allerlei lekkers open, waaronder Weissburgunders uit 2001 en 2005, gemaakt door zijn vader. Heerlijk gerijpte wijnen die perfect pasten bij de hartige taart en bloemrijke salade die we aten op de binnenplaats, naast de kelder waar ze zijn gemaakt. Ze hadden op geen betere plek kunnen worden ingeschonken.



© RdL
Blog Wijninstituut
juli 2015