« Oud, wat heet oudWijn voor het volk (en het milieu) »

MIJMEREN MET EMMA BOWEN

19

mrt

2009

Gisteren had ik het ineens wel een beetje gehad in Coonawarra. De wijnen zijn fantastisch, het weer is inmiddels prima, maar ik vond het tijd om weer verder te gaan. Maar toen had ik Emma Bowen nog niet ontmoet.

Emma is de wijnmaakster van Bowen Estate, het bedrijf dat [21-03-09] bowen_shiraz_05.jpghaar vader begin jaren zeventig begon en dat ze nu samen runnen. Nu Emma het wijnmaken heeft overgenomen is Bowen sr. tegenwoordig voornamelijk buiten tussen de druiven te vinden – iets wat hij volgens zijn dochter altijd al leuker vond. Emma, die op een heel charmante manier iets verwaaids heeft, wandelt met me door de produktieruimte die zo compact is dat ze er in haar eentje alles onder controle kan houden, en langs de fraai wijd uithangende wijnstokken.

En dan gaan we proeven. Maar dan niet in de gewone cellar door. Nee, Emma heeft in de opslagruimte waar de eikenhouten vaten driehoog op hun zij liggen, een tafel ingericht met haar collectie. Die is op z’n zachtst gezegd bescheiden: de Bowens maken (een beetje) chardonnay en verder één shiraz en één cabernet sauvignon. That’s it. Geen [21-03-09] bowen_tafel.jpgblends, geen trendy druivensoorten, geen dessertwijnen. Drie wijnen per jaar. Van ‘horizontaal proeven’, zoals dat heet, komt dus weinig terecht, maar van ‘verticaal’ des te meer.

De 2007 Chardonnay heeft wat toast en vanille in de geur en ik vrees even een vet, boterig glas. Maar nee hoor: de wijn begint wel vol, maar krijgt vervolgens een heerlijk frisse, citrusachtige smaak. Door naar Shiraz 2004, ‘05 en ‘06. Altijd leuk, die verschillen. De eerste ruikt naar geconfijt fruit, de zachtheid van de tweede lijkt zelfs Emma zelf te verrassen en ‘06 smaakt koel fruitig en heeft iets meer tannine. Ik vind ze alledrie super. Dan de Cabernets uit dezelfde jaren: ‘04 ruikt naar groene asperges en een beetje mint, in de zachte ‘05 bespeur ik wat koffie en de ‘06 vind ik opvallend soepel en geraffineerd.
Dat is mijn voornaamste conclusie na dit setje: de wijnen zijn karaktervol maar tegelijkertijd elegant, ‘strak’, verfijnd: geen bakken fruit en ook geen mondvol tannines. De Cabernets hebben wel iets van dat lekkere Coonawarra ‘stof’.

We proberen ook de wijnen uit ‘08, die nu nog naast ons in hout liggen. We snuiven, klotsen en smakken en er vallen plezierige stiltes. Emma lijkt me een mijmerig type en dat maakt dat ik mijn rol als interviewer laat varen. Ik kijk gewoon maar wat voor me uit naar de druivenvelden, de Bowens golden retriever aan onze voeten. Ik heb zin om de glazen voor de verandering gewoon helemaal leeg te drinken en appelig onderuit te zakken. Ik geloof dat Emma in dezelfde stemming is.
[21-03-09] bowen_uitzicht.jpgWe scharrelen tussen de vaten door en Emma haalt met een soort injectiespuit nog een monster uit een barriqe tevoorschijn. Want ja, nee, deze komt van weer een ánder stukje wijngaard en wat vind ik dáar dan van (en ja hoor, die is toch weer anders).
Juist wanneer ik met spijt besluit dat ik Emma na een halve middag in de opslaghal niet langer van ongetwijfeld gewichtige taken kan afhouden, vindt zij het tijd om binnen, in de Bowen résidence, nog even de Shiraz ‘90 en ‘91 naast elkaar te leggen. Pa en ma Bowen komen er ook bij, in de woonkeuken. Ik wil hier niet meer weg. Dan, tegen half 7, blijkt dat de Bowens en famille naar een afspraak moeten. Gelukkig maar, anders had ik er nog gezeten.

Een favoriete 'Coonawarra' kiezen vind ik na vier dagen een hele klus. Maar deze proeverij zal voorlopig niet worden overtroefd.

© RdL
weblog Australië
maart 2009