ARCHIEF

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003

2002

2001

2000

1999

1998

1997

« The Goldfinch **

DE BELOFTE VAN PISA

10

okt

2019

Er gebeurt veel achter de ogen van Shahine el Hamus, de negentienjarige acteur die ‘De belofte van Pisa’ op zijn schouders draagt. In anderhalf uur groeit hij uit van een stille slungelige puber tot een bedachtzame jongeman met een veelbelovende toekomst.

In de bewerking van het gelijknamige bestsellerdebuut uit 2014 van Mano Bouzamour, speelt hij een jongen die in een eenvoudig Marokkaans immigrantengezin in Amsterdam Noord opgroeit. Stapelbed met zijn oudere broer, die ‘s nachts thuiskomt van onfrisse zaakjes. Tijdens een 4 mei herdenking een beetje lopen klooien.

Maar Sam kan trompet spelen. Zo goed dat hij in aanmerking komt voor Muzieklyceum Zuid, zo’n school met leerlingen in coltrui die per uber naar huis-met-zwembad gaan. Wat ga je spelen?, luidt de vraag van de toelatingscommissie. ‘Bach.’ En wat van Bach? ‘Gewoon, Bach.’
[15-10-19] belofte_van_pisa_1.jpg
De scène, met heerlijke schwung in beeld gebracht door cameraman Richard van Oosterhout, is de metafoor voor Sams gespleten leefwereld: met zijn hart zit hij in de hogere kunst die van binnenuit komt, de rest van zijn lijf verblijft in een samenleving van bravoure, harde taal en culturele onverschilligheid.

De oudere broer laat Sam een belofte doen: als eerste van de familie de school verlaten met een diploma. Haalbaar, zou je zeggen. Maar ‘De belofte van Pisa’ laat mooi zien hoe hoog de prijs is die de jongen ervoor betaalt.

El Hamus, zoon van acteur Sabri, en jongere broer van ‘De libi’-regisseur Shady, is de absolute blikvanger van een film over verlies en loslaten die tegelijkertijd stuitert van levensenergie. Sleept Sam, in trainingspak, het ene moment met een tas vol bankbiljetten, het volgende fantaseert hij over een alternatief einde voor het dagboek van Anne Frank.

Scenarist Robert Alberdingk Thijm, die notabene de auteur inspireerde om een seksscène voor een herdruk van zijn boek te herschrijven (een triootje werd een kwartet) sleurt Sam, en ons als kijker, langs grof geweld en hemels geluk, langs gekrenkte familietrots en wind onder de vleugels die de jongen schoorvoetend uitslaat. El Hamus is op al die momenten een gevoelige, grootogige hartendief met wie het moeiteloos meeleven is.
[15-10-19] belofte_van_pisa_2.jpgMet zijn energieke cast – Olivia Lonsdale is leuk als Sams levenslustige vriendinnetje, Mahfoud Mokaddem goed als de broer die ook vanuit de gevangenis greep houdt op Sams bestaan – creëert regisseur Norbert ter Hall (A’dam – E.V.A.) een soepel, wervelend drama over de groeipijnen van een muzikaal talent.

Misschien hadden we Sam vaker op zijn trompet willen zien spelen. Maar dat muziek voor hem persoonlijke vrijheid betekent, horen we wel in de lyriek van George Gershwins terugkerende ‘Rhapsody in Blue’, dat ook nog even in rapversie voorbij komt.

De belofte van Pisa
Regie: Norbert ter Hall
Met Shahine el Hamus, Olivia Lonsdale, Thor Braun, Mahfoud Mokaddem



© RdL
Trouw
10 oktober 2019