« Zama ***

COBAIN ****

5

apr

2018

Zijn moeder noemde hem ooit Cobain. Nu zit hij opgescheept met die ‘klotenaam die iedereen verkeerd schrijft.’ Vernoemd naar ‘een gast die zichzelf voor zijn kop heeft geschoten.’ Een tekenende keuze van de moeder: drugsverslaafd, afwezig. Cobain, 15, groeit op in opvanghuizen, met welwillende hulpverleners.

Met haar nieuwste film slaat regisseuse Nanouk Leopold een nieuwe weg in. Films als ‘Guernsey’ en ‘Wolfsbergen’ kun je omschrijven als visueel contemplatieve psychodrama’s. ‘Cobain’ is direct, ruw, hard én ontroerend. De veterane producente Stienette Bosklopper schreef het scenario – haar eerste.

De vakvrouwen die al twintig jaar samenwerken leveren samen een uitstekende, ogenschijnlijk losjes gedraaide film af, waarbij de grootse eer mag gaan naar de hoofdrolspeler.
[03-04-18] cobain.jpgNieuwkomer Bas Keizer speelt, zonder enige ervaring, een fantastische rol als een stille jongen die wonderbaarlijk zorgzaam is voor iemand die in onverschilligheid is geboren. Zijn moeder Mia (de Vlaams-Griekse Velissariou, ook indrukwekkend) is opnieuw zwanger. Cobain wil haar redden. En de kleine in haar buik, die hij ooit was.

Op het prachtige gezicht van de jonge Cobain, die een veel te vriendelijk pleeggezin al snel verruilt voor het gezelschap van jonge hoeren en hun ogenschijnlijke joviale pooier, speelt zich van alles af: stuursheid en onmacht, kwetsbaarheid en woede. En vooral: verlangen naar zachtheid. Dat is nauwelijks opgewassen tegen de zelfdestructie van zijn moeder, maar hij neemt zijn missie serieus. Zo serieus dat Cobain nog lang na het tumultueuze einde van de film in je gedachten blijft.

Cobain
Regie: Nanouk Leopold
Met Bas Keizer, Naomi Velissariou, Wim Opbrouck
****


© RdL
Trouw
5 april 2018