« Du forsvinder ***Daphne *** »

GOOD TIME ****

12

okt

2017

‘Good Time’ heeft momenten die je, met bioscoopstoel en al, even lijken terug te teleporteren naar de jaren zeventig. Getalenteerde filmmakers als Martin Scorsese en Sidney Lumet keken toen, met films als ‘Mean Streets’ en ‘Dog Day Afternoon’, over de schouders mee van kleine criminelen, maatschappelijk onzichtbare buitenbeentjes in de grauwe straten van een smerige stad.
De gebroeders Josh (1984) en Benny (1986) Safdie, opgegroeid in Queens, New York, hebben een vergelijkbare sociale blik en filmstijl: hun losse, zeg maar nerveuze, desoriënterende camera doet niets liever dan duistere close ups maken van mensen die in de kloof tussen wensen en onmogelijkheden tuimelen.
Het openingsshot zet de toon: de camera duikt van hoog boven de East River een gebouw op Manhattan binnen en eindigt dicht op het gezicht van Nick (Benny Safdie). Verstandelijk gehandicapt, en in een ongemakkelijke dialoog met een geduldige, goedbedoelende psychiater. Even later duikt zijn broer Connie (Pattinson) op, geagiteerd, dwingend, snelle tred. Samen voeren ze een bankoverval uit die even zenuwslopend als lachwekkend verloopt: door middel van beschreven papiertjes eisen ze van de bankbediende het eigenaardige bedrag van vijfenzestigduizend dollar.
Vanaf dan gaat alles mis. Gedurende één nacht schetsen de Safdie Brothers een helletocht van dubbeltjes die nooit kwartjes zullen worden. Je hebt met ze te doen, deze broers die in een volkswijk zijn opgegroeid bij een Griekse grootmoeder die krakkemikkig Engels spreekt. Robert Pattinson (‘Twilight’, ‘Life’) is uitstekend als de grimmige Connie die zich, diamantje in zijn oor, met straatslim improvisatietalent steeds weer uit de grootste chaos bluft.
‘Opera’s van de straat’, noemen de Safdies hun oeuvre, dat ook sociale documentaires en het junkiedrama ‘Heaven Knows What’ omvat. Via broers Connie en Nick, die je geen moment onsympathiek kunt vinden, nodigen ze je uit op triestmakende plekken die weinig zachtheid bieden. De beruchte gevangenis Rikers Island, een volgepropt appartementje dat een oma met haar kleindochter deelt, een aftands pretparkje waar het spookhuis vooral plaatjes van halfblote vrouwen behelst. Overal schreeuwt iedereen tegen elkaar. Ook Jennifer Jason Leigh, in een gastrolletje als vage vrouw die misschien wel of misschien niet iets heeft met Connie.
Met het ironisch getitelde ‘Good Time’ dalen we af in sociale lagen van New York die veel filmmakers negeren, of niet geloofwaardig weten vast te leggen. Het lukt de Safdies wel. Op straat filmden ze zonder vergunningen en politie-afzettingen: het chaotische tempo van de filmset zie je terug in de nachtelijke gejaagdheid, onderstreept door een ongedurige electronische soundtrack waaraan tegen het einde ouwe punkrocker Iggy Pop ook nog eens een sfeervol mistroostige bijdrage levert.

Good Time
Regie: Josh en Benny Safdie
Met Robert Pattinson, Benny Safdie, Jennifer Jason Leigh, Buddy Duress



© RdL
Trouw
12 oktober 2017