ARCHIEF

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003

2002

2001

2000

1999

1998

1997

« The Danish Girl ***Creed **** »

WILL FERRELL

14

jan

2016

Hij veroorzaakt een daverend ongeluk met een motor, die dwars door zijn perfecte huis vliegt (de motor heeft geen krasje). Hij krijgt zwerverspoep op zijn hoofd (althans, in een kindertekening). De vernederingen stapelen zich op voor Will Ferrell in ‘Daddy’s Home’.

Ferrell is wel wat gewend. De komiek is op z’n best wanneer hij mannen speelt die zichzelf – als enige in de wijde omgeving – hoogst serieus nemen en ondertussen genadeloos in hun hemd staan. In de opmerkelijk grappige ‘Daddy’s Home’ speelt Ferrell een devote stiefvader die, juist wanneer hij een band krijgt met de kinderen van zijn vrouw, rechts wordt ingehaald door hun echte vader. [12-01-16] daddys_home.jpg Slooft de oerdegelijke Brad zich uit met lunchpakketjes en verhaaltjes voor het slapen gaan, de onbetrouwbare Dusty (Mark Wahlberg), type juiste spijkerbroek en sporten zonder zweet, hoeft maar een ruimte binnen te stappen en iedereen zwijmelt. Dat is de grimmige premisse van deze slim geschreven komedie over hedendaags vaderschap en mannelijkheid.

John William Ferrell, in 1967 in Californië geboren en al op jonge leeftijd een komisch stemtalent, wordt gezien als een van de meest begaafde komieken van zijn generatie. Andere leden van de ‘frat pack’ waar hij deel van uitmaakt zijn ondermeer Ben Stiller, Steve Carrell en Luke Wilson.

Hij is geen standup comedian, wel een acteur die in de huid kruipt van personages die onderling veel gemeen hebben. Met zijn lange lijf, krulhaar en diepliggende ogen speelt Ferrell vaak luidruchtige mannen met een bord voor hun kop.
Geweldig is Ron Burgundy, het personage dat hij ontwikkelde tijdens zijn glorietijd bij ‘Saturday Night Live’, tussen 1995 en 2002: een zelfingenomen sexistische glijer van een nieuwslezer met een dwarsfluit. In ‘Zoolander’ speelde hij een ijdel, buitenissig, hysterisch mode-icoon.

Stuk voor stuk geweldige films zijn het misschien niet, maar Ferrell levert consistente kwaliteit zolang hij mag schakelen tussen absurde dialogen, fysieke grappen én ruzie met dieren. In ‘Anchorman’ had hij mot met een grizzly beer, in ‘Elf’ wordt hij aangevallen door een wasbeertje, in ‘Daddy’s Home’ door een mottig hondje.

De komiek heeft nog een handelsmerk: zich uitkleden. Hoewel sportief – hij voltooide twee marathons – staat Ferrell niet bekend om fysieke schoonheid, dus ijdelheid is het niet. Nee, dat naakte lichaam duidt eerder op de gebrekkige kennis van sociale mores van zijn personages, én op een kwetsbaarheid die overrompelend innemend is.

Ook in ‘Daddy’s Home’ staat Ferrell precies op het juiste, heerlijk genânte, moment in z’n onderbroek. Het heeft een totaal ander effect dan de scène waarin Wahlberg zijn spierballen laat zien. [12-01-16] farrell_bush.jpg
De lichte wereldvreemdheid die hij zo mooi verbeeldt komt het best tot z’n recht in persiflages van mannen die ook echt zo zijn. Ferrell kan moeiteloos Beyoncé of Harrison Ford nadoen, zijn claim to fame is George W. Bush.

Onlangs keerde hij even terug in ‘Saturday Night Live’ voor een hilarisch moment. Als ‘Dubya’ maakte hij gehakt van Donald Trump (en diens ‘grote, dikke, oranje Oempaloempa-hoofd’) en kondigde zijn kandidatuur voor de presidentsverkiezingen aan: ‘Het Republikeinse kamp is zo’n zootje, ik dacht: ze zullen me wel missen, niet?’
Bush misschien niet, maar Ferrell als Bush: absoluut.


© RdL
Trouw
14 januari 2016