ARCHIEF

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003

2002

2001

2000

1999

1998

1997

« Jonathan DemmeSchone handen **** »

M. NIGHT SHYAMALAN

10

sep

2015

Een tijdlang behoorde hij tot de Hollywood top. Vervolgens keerden critici én fans zich tegen hem. Nu is het met ‘The Visit’ misschien wel tijd voor de terugkeer naar het voetlicht van M. Night Shyamalan.

Dat was me wat: ‘The Sixth Sense’. In 1999 kon een film een buzz creëren zonder sociale media. Sterker, de thriller over een psycholoog die een jongetje behandelt dat dingen zegt als ‘I see dead people’, was zonder veel pr-heisa in de bioscoop gekomen, werd daar binnen de kortste keren een hit, en groeide uit tot een gespreksonderwerp. Dat wil zeggen: mensen spraken over de film [11-09-15] mnightshyamalan.jpgzonder voor wie ‘m nog niet had gezien, de Verrassende Plotwending aan het einde te verklappen. Want ja, die maakte de film.

Niet dat iedereen voor ‘The Sixth Sense’ viel. The New York Times hield het op ‘zoetsappige bovennatuurlijke kitsch’ die hier en daar horrormomenten nodig had om z’n publiek wakker te houden.

Hoe dan ook, de carrière van regisseur M. Night Shyamalan, die ook het verontrustende script met spirituele elementen had geschreven, was gelanceerd. Een betere springplank dan zes Oscarnominaties, waaronder voor Beste Film en voor de piepjonge Haley Joel Osment, is nauwelijks denkbaar als je op de Hollywood A-lijst wilt belanden.

En dat wilde Shyamalan. Geboren in 1970 in India als Manoj Nelliyatu Shyamalan, emigreerde hij als baby naar de Verenigde Staten. Daar begon hij filmpjes te maken zodra hij op zijn achtste een Super 8-camera had gekregen. Tientallen maakte hij er, geïnspireerd door het werk van zijn grote idool, Steven Spielberg. Een bestaan als arts, in navolging van zijn beide ouders, zag hij niet zitten. Shyamalan koos film.

Met geleend geld maakte hij als student een goed ontvangen drama over een jonge immigrant die terugkeert naar geboorteland India. Hij trouwde jong met een Indiase psychologe (tevens zumbalerares) en vond vervolgens, met de Disney studio inmiddels achter zich, het genre dat hem het beste past: de thriller met bovennatuurlijke elementen.

Na ‘The Sixth Sense’ verstevigde Shyamalan zijn reputatie met ‘Unbreakable’ en ‘Signs’, films doorspekt van religie, mysticiteit, het hogere en ongrijpbare. Critici vonden zijn scenario’s misschien dun, en zwaar leunen op een twist aan het eind, vooral ‘Signs’, een griezelverhaal over een van zijn geloof gevallen boer die buitenaardse tekens aantreft in zijn maisveld, deed het goed.
Wie kassa’s doet rinkelen heeft macht: in 2003 belandde Shyamalan op nummer 21 van de power list volgens filmmagazine Premiere.

Sinsdien wilt het niet meer zo, met het succes. Over ‘The Village’ en ‘Lady in the Water’ raakte het publiek meer en meer verdeeld, en op ‘The Last Airbender’ en ‘After Earth’ zat eigenlijk niemand te wachten.

Maar nu komt Shyamalan met de lowbudgetfilm ‘The Visit’, een horrorfilm over twee kinderen die gaan logeren bij hun onbekende grootouders. Een soort Hans & Grietje-verhaal waarmee Shyamalan naar eigen zeggen zijn publiek wil ‘laten gillen en lachen tegelijk’. Dat klinkt als een slimme, weinig pretentieuze manier om te laten merken dat hij er nog is.


© RdL
Trouw
10 september 2015