ARCHIEF

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003

2002

2001

2000

1999

1998

1997

« Dallas Buyers ClubJohan Nijenhuis over Toscaanse Bruiloft »

PHILIP SEYMOUR HOFFMAN 1967-2014

3

feb

2014

Het woord ‘schok’ schiet tekort om te beschrijven wat de dood van Philip Seymour Hoffman teweegbrengt. De 46-jarige acteur, die zondag dood in zijn appartement in New York werd gevonden, werd algemeen beschouwd als een van de grootste acteertalenten van de hedendaagse film- en theaterwereld. Zijn onverwachte dood is een grote klap voor de Amerikaanse independent film.

Met zijn rossige haar, besproete huid en stevige omvang was de upstate New York geboren Hoffman niet het type voor hoofdrollen van actieheld of minnaar. Maar als bijrolacteur viel hij vanaf het begin op.
In Paul Thomas Andersons terugblik op de jaren zeventig porno-industrie 'Boogie Nights' (1997) speelde hij een aandoenlijke jongen met een bord voor zijn hoofd die, steevast in te korte shirtjes, de aandacht van de grote sexster Dirk Diggler (Mark Wahlberg) probeert te trekken.

Werd hij voordien vaak gecast als grappige nerd (zoals in Jan de Bonts 'Twister'), rond de eeuwwisseling brak een vruchtbare tijd aan voor Hoffman die zelfs bescheiden rollen opmerkelijk veel diepte en ontwikkeling bleek te kunnen geven. In Todd Solondz' bittergeestige kijk op suburbia 'Happiness' (1999) speelde hij een telefoonhijger. Geen oversekste griezel, maar een jongeman die in onderbroek op de rand van zijn bed boven alles intense eenzaamheid en sociaal onvermogen verbeeldde.

Hoffmans gebrek aan ijdelheid en durf om onappetijtelijke mannen te spelen maakte indruk op zowel makers als publiek en leverde hem steeds mooiere – en grotere – rollen op. De beste speelde hij onder regie van Anderson.
Onvergetelijk was hij in diens ensemblefilm 'Magnolia' als vriendelijke broeder die, hannesend met een roedel druk blaffende honden, een man op zijn sterfbed probeert te herenigen met diens gedeprimeerde vrouw (Julianne Moore, met wie hij drie keer speelde, waaronder in 'The Big Lebowksi') en verloren zoon.
Hij was ook te zien in Andersons meesterlijke liefdeskomedie 'Punch-Drunk Love' en recenter als sekteleider in 'The Master' (2012), waarvoor hij een Oscarnominatie kreeg. Hoffman werd vaker genomineerd, maar alleen voor zijn fraaie vertolking van schrijver Truman Capote in de film 'Capote' (2005) kreeg hij het vergulde beeldje.

Hoffman maakte uitstapjes naar grote publieksfilms als 'Mission Impossible 3', 'Red Dragon' en 'The Hunger Games'-serie. Werd hij in zulke film opgetrommeld om een archetypische slechterik neer te zetten, dan deed hij dat met sardonische flair.
Maar het best tot zijn recht kwam Hoffman in bescheiden films, in rollen van gewone mannen die domme fouten maken, worstelen met het leven en op de grenzen van hun eigen mogelijkheden stuiten.

In 'Before the Devil Knows you’re Dead' (2007) komt hij met broer Ethan Hawke op het onzalige plan om het juwelierswinkeltje van hun ouders te beroven: hij moet nu eenmaal zijn drugsverslaving bekostigen. In de recente 'A Late Quartet' was hij (naast meermalig tegenspeelster Catherine Keener) een violist die flink bijdraagt aan een crisis in een snaarkwartet. In 2010 maakte Hoffman zijn regiedebuut met het lichtvoetige, romantische 'Jack Goes Boating'.

Internationaal mogen de meeste mensen Hoffman kennen van zijn filmwerk, in eigen land had hij ook een goede reputatie als theateracteur. In 2000 was hij in het New Yorkse Roundabout Theater op Broadway te zien tegenover (filmcollega ) John C. Reilly in de reprise van Sam Shepards klassieke stuk 'True West', over twee rivaliserende broers. Halverwege de voorstelling wisselden de acteurs van personage, waardoor de familieverhoudingen gelaagder en verontrustender werden. Beide acteurs werden genomineerd voor een Tony Award.

Hoewel het onderzoek naar de toedracht van Hoffmans dood nog niet is afgerond, wordt in de eerste berichten van de New Yorkse politie gesproken over heroïne. Hoffman liet zelf meerdere keren weten te worstelen met verslaving. In het voorjaar van 2013 bracht hij enige tijd door in een afkickkliniek. Hoffman laat zijn parter, kostuumontwerpster Mimi O’Donnell, achter, met wie hij drie kinderen had.



© RdL
Trouw
3 februari 2014