ARCHIEF

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003

2002

2001

2000

1999

1998

1997

« Nono, het Zigzag KindFaust »

HANNAH HOEKSTRA OVER HEMEL

1

okt

2012

Actrice Hannah Hoekstra maakte dit jaar een sterke entree in de filmwereld met haar titelrol in de goed ontvangen ‘Hemel’. Ze is een van de veertien mensen die het Nederlands Film Festival als ‘belofte’ heeft bestempeld.
Vanuit het openbaar vervoer op weg naar een theater in Zwolle, waar ze met Het Nationale Toneel nu ‘Midzomernachtdroom’ speelt, vertelt Hoekstra (25) hoe het was om met debuterend speelfilmregisseuse Sacha Polak een film te maken over een seksueel geobsedeerd meisje dat hunkert naar warmte, en zich vastklampt aan de symbiotische relatie met haar vader.

Hoe verliep je eerste contact met Sacha Polak?
Over het script was ik meteen enthousiast. ‘Hemel’ vertelt een eigentijds, heftig, menselijk verhaal over eenzaamheid en verlangen, terugkerende thema’s in kunst en film natuurlijk. Ik dacht: hoe speel je dit meisje nou zo dat het publiek haar niet gaat haten? Dat is een avontuur, om als acteur aan zo’n zoektocht te beginnen. Ik heb veel getwijfeld hoor, of ik het wel kon. Hans Dagelet, die al was gecast als de vader, ken ik goed: ik ben bevriend met zijn dochter. Dat voelde al vertrouwd. Zodra ik Sacha had ontmoet en een paar keer met haar had gepraat wist ik het wel: als ik íemand vertrouw om dit verhaal mooi te vertellen, zonder dat het plat wordt, dan is zij het wel. Ze is een topwijf.
Wist je als kind al dat je wilde gaan acteren?
Ik ben eigenlijk nooit opgehouden met spelen, verhalen vertellen, zeggen: ‘we zijn nu in Las Vegas’. Ik heb een niet te stoppen fantasie en het is ontzettend fijn om wat je bedenkt via dat spelen te kunnen uiten.

Op het filmfestival van Berlijn werd ‘Hemel’ door de internationale persjury onderscheiden met de Fipresci-prijs, sindsdien geld je als een ontdekking. Heeft dat iets voor je veranderd?
Kijk, het is een art house film, die niet door massa’s mensen is gezien. Het is dus niet zo dat ik niet meer over straat kan omdat iedereen me herkent. Het is trouwens ook niet zo dat het ineens aanbiedingen regent: het zijn voor mij, net als voor andere acteurs, best moeilijke tijden.
Er komen wel vergelijkbare rollen, van getroebleerde meisjes, op me af. Maar voor mij even geen naakt en ellende meer. ‘Midzomernachtdroom’ is wat dat betreft een fijn contrast, ja.

Her en der wordt de rol als een ‘dapper debuut’ omschreven, deels omdat je veel bloot bent. Sacha Polak betoonde zich in interviews een beetje bezorgd dat sommige scènes op internet een eigen leven gaan leiden. Ben jij daar ook bang voor?
O, dat gebeurt. Weet je, het is een risico dat je neemt met een film als deze. Mensen vinden blote billen ontzettend interessant, daar doe je niks aan. Ik denk: tanden op elkaar en negeren.

In de film draag je op een gegeven moment een kostuum, met das. Dat staat je zo goed dat ik dacht: Hannah Hoekstra introduceert een nieuwe modelook. Zoiets als Diane Keaton in ‘Annie Hall’. Past die androgyne kleding bij je?
Ja, ik houd heel erg van kostuums, dat was een idee van Sacha, mij en de kledingontwerpster samen. Voor het festivalgala heb ik ook zoiets uitgezocht: een pak, maar dan vrouwelijk. Ik ben niet zo van de glitterjurken en de hoge hakken.

Dat zou wel eens een feestelijke avond voor je kunnen worden. Sommigen beschouwen je als een serieuze kanshebber voor een Gouden Kalf-nominatie.
Nee hoor! Ik hoop heel erg dat Sacha iets wint. Maar zelf? Zo’n prijs voelt als het einde van iets. Ik ben net begonnen, en wil maar één ding: leren. ‘Hemel’ heeft me een rugzak vol instrumenten opgeleverd die ik nu kan gaan gebruiken. Ik hoop dat ik nog heel veel kan spelen. En dan op mijn veertigste een prijs krijg.

Hannah Hoekstra is ook te zien in ‘Mees Kees’, die vanaf woensdag in de bioscopen draait.


© RdL
Trouw
1 oktober 2012