ARCHIEF

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003

2002

2001

2000

1999

1998

1997

« The Other Boleyn GirlChina's Stolen Children - Jezza Neumann over »

MARIA SCHNEIDER IN AMSTERDAM

6

mrt

2008

[10-01-09] maria_schneider.jpgOp de bovenste verdieping, in het penthouse van Hilton Amsterdam, zit Maria Schneider. Ze geeft een persconferentie ter gelegenheid van de heruitbreng door het Filmmuseum van ‘Professione Reporter’ (1975).

Dat is de tweede film waar je bij de naam ‘Maria Schneider’ aan denkt. De eerste is natuurlijk ‘Last Tango in Paris’, [10-01-09] schneider_brando.jpgBernardo Bertolucci’s scandaleuze film uit 1972, waarin Marlon Brando en Schneider (zij vooral) zoveel tijd naakt in een Parijs appartement doorbrengen dat de maker en zijn hoofdrolspelers voor een Italiaanse rechter destijds hun ‘pornografische’ werk moesten toelichten. Over die film praat ze niet graag, niet alleen omdat ze veel overhoop lag met Bertolucci, maar misschien ook omdat de film haar het imago van een wilde, promiscuë meid opleverde.

‘Professione Reporter' (ook wel ‘The Passenger’ geheten) van Michelangelo Antonioni daarentegen is haar persoonlijke favoriet. Dat verbaast niet. In die stille, zwijgzame film speelde ze het ‘Meisje’. Schneider, die eind deze maand 56 wordt en tegenwoordig vooral televisiewerk doet, heeft met haar kleine magere lijf, gestoken in spijkerbroek en praktische trui, nog steeds iets meisjesachtigs. En een prater is ze ook al niet. [10-01-09] professione_reporter.jpg
Ze heeft bescheiden anecdotes paraat over de filmopnamen. Soms draaiden ze maar één minuut film op een dag. Jack Nicholson liet zijn hamburgers naar Spanje verschepen. Hij kocht ooit de rechten van de film en verhinderde wijde verspreiding via video en dvd. Daarom vond ze het zo bijzonder ‘Professione Reporter’ weer in volle glorie te zien: “Het is een ongelofelijk moderne film.”

Ze werd volwassen ten tijde van de vrouwenbeweging. Wat hebben de afgelopen dertig jaar voor vrouwen opgeleverd? wil ik van haar weten. Daar kan Schneider kort over zijn: “Weinig. Vrouwen krijgen nog steeds minder betaald dan mannen en actrices hebben nog altijd minder werk dan acteurs.” En de seksuele revolutie dan, verbeeld in films als ‘Last Tango in Paris’ en ‘Een Vrouw als Eva’ (waarin Schneider een lesbische relatie had met Monique van de Ven). Wat zijn daarvan de effecten geweest? Daarover is ze nog korter: “Dat weet ik niet.”
Schneider is geen diva. Maar wel een ster. Niet alleen steekt ze als enige in het gezelschap de ene na de andere sigaret op, ze zwijgt als het haar uitkomt. En zelfs dan luistert iedereen aandachtig.

©RdL
Trouw
6 maart 2008