« TV - Over de streep, naar compassieTV - Lyrisch van zinnia, venkel en clematis »

TV - GAAPOPWEKKENDE UPS

19

mei

2014

Voor Sophia en Michel is het natuurlijk hartstikke leuk, dat ze al vijfentwintig jaar gelukkig met elkaar zijn. Eind jaren tachtig getrouwd, met getoupeerd haar (zij), double-breasted jasje (hij) en schoudervulling (allebei), zitten ze er vandaag de dag nog steeds heel gezellig bij, op de bank. Zij blonder dan toen, hij grijs maar nog altijd langgelokt.
Omroep Max begon onlangs de serie ‘Liefde voor het leven’. Dat klinkt mooi en dat is het ook. Maar levert het aangename televisie op?

Het stel kreeg twee dochter, tegen doktersadvies vanwege Sophia’s hartproblemen, die later nog voor nare periodes in het gezin hebben gezorgd. De twee hebben, kortom, ups en downs meegemaakt. Max staat graag stil bij de ups. Michels moeder: “Ik ben dol op Sophia.” Een dochter: “Bij mijn ouders kan ik altijd terecht.” Sophia’s cardioloog: “Ze is een sterke, positieve vrouw.” Michel: “Ik heb nog altijd vlinders in mijn buik.”
Geen reden om te twijfelen aan de oprechtheid van deze getuigenissen, maar gaapopwekkend zijn ze wel. Het programma verliest zich in gemeenplaatsen, terwijl het in het leven – en de liefde – gaat om details: symbolisch of anecdotisch.

Een stuk spannender werd het later op de vrijdagavond, bij Roman Polanski’s heerlijk grimmige ‘Carnage’, een theatrale film waarin twee New Yorkse echtparen na een akkefietje tussen hun kinderen in gesprek gaan. Dat vliegt uit de bocht. Binnen anderhalf uur zijn de gladde sociale maskers gebarsten, de huwelijken ernstig opgeschud.

Cynisch? Helemaal niet. Zonder strijd geen goed drama. Maar ook: waarom als maker inzoomen op de levens van mensen als die niet ook iets zeggen over het mijne, als kijker? Zou het particuliere niet over het universele moeten gaan? Een schitterend detail in ‘Carnage’ is de bos gele tulpen die de bezoekende vrouw (Kate Winslet) op een gegeven moment uit de vaas van de gastvrouw rukt en door de kamer smijt: zulke perfectie, die móet kapot.

In ‘Reizen Waes’ gaat Tom Waes op zoek naar veelzeggende details. De goedgemutste Vlaming, op reis in landen die toeristen doorgaans mijden, maakte het dit keer wel bont: hij bezocht landen die niet bestaan. Transnistrië, Abchazië? Nooit van gehoord, internationaal niet erkend, feitelijk non-existent. Daar denken de bewoners natuurlijk anders over.
In Transnistrië had Waes een Engels sprekende gids die klonk als Borat, en dingen zei die Borat ook zou zeggen. In het benauwde Sovjetappartementje wees de man op de volle boekenkast, volgens hem exemplarisch voor het doorsnee huishouden in zijn land: “Neenee, we lezen ze niet, het is voor de stijl.”

Bol van mooie anecdotes stond ook de voorstelling ‘Topvorm’ van cabaretier Dolf Jansen die de Vara zaterdag uitzond. Hoe zijn Ierse moeder in de keuken van een Amsterdamse bovenwoning in álles wat ze kookte gelatine verwerkte. En acht maanden zwanger van Dolf drie trappen afviel. “De klappen die ik toen heb gekregen, daar plukken we allemaal nu de vruchten van”, keek Jansen met zijn schouwburgpubliek in Gouda vrolijk terug op het familieverhaal.

Jansen, vorig jaar vijftig geworden, stond voornamelijk stil bij de ups in zijn leven. Een gelukkig mens. Geen moment saai.


© RdL
Trouw
TV rubriek
19 mei 2014