« Ik heb een droom - Richard RaaphorstTV - Pijnlijke flard »

IK HEB EEN DROOM - TACO RUIGHAVER

9

mrt

2013

De winter is voor mij een drukke tijd, met ’s ochtends snel opstaan, en dat betekent dat ik dromen nog minder goed onthoud dan anders. Onlangs droomde ik dat ik wethouder van de Haarlemmermeer was, maar wat ik deed is onmiddellijk vervlogen. Maar: nachtmerries heb ik nooit. Dromen leveren eerder pret op, ze zijn vaak wel grappig.
Als jongetje wilde ik piloot worden, daarna lange tijd fotograaf – totdat ik erachter kwam dat dat een heel technisch vak is, daar hou ik niet van. Na een paar jaar in de verpleging besloot ik: ik wil in de culturele wereld werken en het moet ergens over gáán.

Ik ben gereformeerd opgevoed, daardoor heb ik een bovenmatig geweten gekregen. Als ik op school strafwerk kreeg en ik vond het terecht, dan was het zo gemaakt. Maar was het onterecht dan deed ik het niet, al stuurden ze me van school. Mijn moeder zei dan tegen de leraar: dan heeft hij dat propje ook echt niet geschoten, Taco heeft namelijk een overontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel. Vervolgens werd ik weer boos: een rechtvaardigheidsgevoel kán niet overontwikkeld zijn.
foto: Jörgen Caris

Mijn omgeving is wel eens bezorgd dat ik me teveel aan tragiek blootstel: jaarlijks zie ik zo’n vierhonderd films, grotendeels van het type dat op kantoor voor de grap wel feel bad films wordt genoemd. Ik beschouw het niet als een opgave. Ik ben nieuwsgierig: wat is er aan de hand in de wereld, en hoe zou het anders kunnen? Ik denk dat bij uitstek films probleemsituaties op menselijke schaal kunnen laten zien. Zeker als filmmakers goed nadenken over hun verhaalstructuur, kunnen beelden veel meer impact hebben dan een rapport over mensenrechtenschendingen.

Al die films hebben mijn wereldbeeld er misschien niet mooier op gemaakt. Aan de andere kant: als ik op reis ben geweest, kom ik iedere keer weer terug in een paradijsje. Ik kan soms lekker klagen over de politiek en media, maar we hebben het hier goed. Daarom ben ik heel trots dat Movies that Matter meer is dan alleen films vertonen in veilig Nederland.

Neem ‘The Act of Killing’, de openingsfilm van het festival. Leden van doodseskaders in Indonesië vertellen én demonstreren hoe ze in de jaren zestig talloze communisten hebben gemarteld en vermoord. Een waanzinnige film, die een verschil maakt. Dáár droom ik van, dat films iets in beweging zetten. Movies that Matter heeft grass roots organisaties in Indonesië geholpen de film te vertonen. ‘The Act of Killing’ is er niet officieel uitgebracht en niet voorgelegd aan de filmcommissie, maar is via een ander circuit toch ingeslagen als een bom. Media schrijven niet over dat verleden, in Indonesië heerst nog steeds een cultuur van straffeloosheid. Hoe zit het met waarheidsvinding, waarom zijn deze mensen niet berecht? Mooi natuurlijk om zo’n film uitgerekend in Den Haag te vertonen, internationale stad van recht en vrede.

Taco Ruighaver (1964) is directeur van stichting Movies that Matter. Het filmfestival rond mensenrechten vindt van 21 tot en met 27 maart plaats in Den Haag. www.moviesthatmatter.nl



© RdL
Trouw
'Ik heb een Droom'
9 maart 2013