« TV - Zout, zeewier een aardappeletersTV - Gekunstelde formats »

TV - WANNEER BEN JE NEDERLANDER?

16

jan

2012

‘Als ik hier allochtoon ben, waar ben ik dan autochtoon?’ Het leek zomaar een bijzin die acteur Nasrdin Dchar eruit flapte in ‘24 Uur met…’ Maar wat een betekenisvolle. Dchar had zich volgens het programmaconcept een etmaal lang opgesloten in een mini appartementje met Wilfried de Jong. Het werd heel gezellig – voor zover je dat kunt beoordelen, wetende dat 23 uur in de montagekamer achterblijft.

Als eerste gast in zijn nieuwe serie koos De Jong de 33-jarige acteur die in september een Gouden Kalf ontving voor zijn rol in de film ‘Rabat’, en in zijn dankwoord glunderend dingen had geroepen als ‘Ik ben Nederlander, trots op mijn Marokkaanse bloed, ik ben moslim en ik heb een fokking Gouden Kalf in mijn hand!’
Zijn optreden was bewonderd en bespot, vertelde de in Steenbergen geboren Dchar, die met De Jong thee maakte in een zelf meegenomen potje, een maaltijd kookte en veel onderuit op de bank hing. Het Kalf had hem intens gelukkig gemaakt maar ook ellende gebracht: berichten van mensen die menen dat een echte moslim zich niet op een feestelijk podium laat kussen door een actrice, of dat het een politiek correcte onderscheiding was geweest. Au, dat deed pijn. Je zag het in Dchars ogen die soms zomaar even vochtig werden wanneer hij over zijn ouders praatte, of over zijn kinderwens. Dchar betoonde zich een gevoelige, hypochondrische tobber die pas ontspant wanneer hij acteert.

De opsluiting speelt ongetwijfeld een rol in de ontboezemingen, maar aan De Jong heb je ook een goeie. “Jij bent écht een kutmarokkaan!” roept hij rustig schaterend, waarmee hij de intimiteit van het samenzijn alleen maar vergroot. Toen hij al in bed lag kwam Dchar in pyjama nog even kletsen. “Kun je je voorstellen dat ik heel veel geweigerd ben, bij clubs enzo?” Nee, denk je als kijker even. Maar je weet dat het waar is. “Ik word niet gezien als Nederlander”, zei Dchar simpel.
Tja. Al Pacino is voor sommigen ook altijd een Italiaan gebleven.

Oplettende televisiekijkers hadden ‘24 Uur met…’ natuurlijk al eerder in de week bekeken, maar vrijdagavond viel de herhaling mooi samen met een gesprek met een ander markant immigrantenkind, Ahmed Marcouch. Het PvdA-Tweede Kamerlid wandelde ontspannen door Amsterdam-Oost, en liet interviewster Hella van der Wijst zien waar hij als analfabetisch tienjarig jochie vanuit Marokko terecht was gekomen. Zijn droom: een bic-pen vasthouden. Ze gingen op bezoek bij de Montessori school waar hij dat leerde. In het Oosterpark vertelde Marcouch over zijn vroeggestorven moeder van wie hij niet eens een foto heeft. Langs het monument voor Theo van Gogh in dat park kwamen de wandelaars niet: even geen politiek.

Twee bedachtzame, slimme mannen die hun gevoel volgen en veel hebben bereikt. Dchar draagt het enige wapen bij zich dat hij heeft: liefde. Marcouch omschrijft zichzelf graag als ‘tuinman van de samenleving’: “Je zaait, onderhoudt, koestert en plant soms een boom waar generaties nog de vruchten van plukken.”
Wanneer is iemand Nederlander?


© RdL
Trouw
TV rubriek
16 januari 2012