« TV - Soft en menselijkTV - Wanneer ben je Nederlander? »

TV - ZOUT, ZEEWIER EEN AARDAPPELETERS

13

jan

2012

Als je toch een paar keer per dag eet, dan kun je er maar beter wat van af weten. Gelukkig zijn er nieuwsgierige programmamakers die voor ons op onderzoek gaan.

In de eerste aflevering van de nieuwe, ietwat ongeïnspireerd getitelde NTR-serie ‘10 x Beter’ stond Harm Edens stil bij zout. Hij sprak met een zoutkunstenaar, met iemand die thuis wel veertig verschillende zouten op tafel heeft staan, en met een vrouw die regelmatig zoutbaden neemt. Uitvoerig praatte zij over de werkdruk waarmee ze kampt, maar waarom nou juist zoutbaden haar helpen ontspannen, daar kwamen we niet achter. Dat gold voor het hele programma: het waaierde gezellig alle kanten op, maar veel wijzer waren we achteraf niet.

Dat verwijt kun je Wouter Klootwijk niet makkelijk maken. De voedselvorser ging zijn nieuwe seizoen van ‘De Wilde Keuken’ fris van start met zeewier. “We eten veel meer zeewier dan we beseffen” verkondigde hij plechtig en zette chocoladevla, bonen in blik en vegetarische gehaktballetjes op tafel. Zeewier zit overal in, als bindmiddel. Maar zeewier heeft meer ambities.
Klootwijk stapte op z’n fiets en toog naar Texel en naar de Ierse westkust om een kijkje te nemen bij zeewierkwekers die een oplossing zien voor een crisis waarvan ik het bestaan niet kende: de vismeelcrisis. Bronnen voor vismeel raken ooit uitgeput, maar van zeewier kun je het ook maken. Zeewier groeit weelderig op de mest van bijvoorbeeld kweekzalm… die je kunt voeren met vismeel. Kringloop rond! Klootwijk en zijn gasten keken elkaar opgetogen aan. Ik had nog wel wat vragen (hoe oogst je zeewier? was er één), maar mijn kijk op zeewier is aanzienlijk verruimd.

Een half uur zeewier is leuk, het kan nog beter. De Belgische Jeroen Meus wijdt op Canvas maar liefst zeven afleveringen aan de aardappel. ‘De Patat’ (kijk, dat is nog ‘ns een titel) heet de serie waarin de energieke chefkok, te herkennen aan vlotte shirts en strak kuifje, naar Peru reist waar de oorsprong van de ondergrondse knol ligt, en de langlopende culinaire vete tussen België en Frankrijk over de uitvinding van het frietje nog ‘ns aanwakkert.
Deze week deed hij Wit-Rusland aan, waar men per persoon jaarlijks 180 kilo aardappels eet. Aardappels worden er geteeld op kolchozen, maar het overgrote deel groeit in moestuintjes. Zo belandde Meus naast een bejaard mevrouwtje met gebloemde hoofddoek dat met krakende stem op haar lapje grond wees. Aardappels, ze eet ze ’s ochtends en ’s avonds. ‘Wordt u het nooit beu?’ vroeg Meus. Wat een rare vraag: aardappels zijn gezond en lekker, dat weet toch iedereen. Hoe kun je daar nou genoeg van krijgen?, wierp ze tegen.

Jammer dat de afleveringen niet online in te halen zijn. Wie ‘De Patat’ in Ierland of Spanje heeft gemist, heeft simpelweg pech. De Canvas site komt de enthousiaste aardappeleter hooguit tegemoet met recepten voor aardappelgratin, aardappelpannenkoekjes, aardappelsoep, aardappelpuree… Enfin, je eet toch een paar keer per dag.


© RdL
Trouw
TV rubriek
13 januari 2012