« Wall Street weer open9/11 - de eerste 24 uur »

REACTIES IN ARABISCHE KRINGEN

19

sep

2001

Tot gewelduitbarstingen jegens Arabische en moslim bewoners van New Yorkers is het de afgelopen week nauwelijks gekomen. Maar angst en bezorgheid leeft wel onder deze bevolkingsgroep. En sommigen hebben gemengde gevoelens over de terroristische aanslagen.

De Pakistaanse eigenaar van een taxibedrijf nabij Atlantic Avenue, een straat in het noordwesten van Brooklyn vol winkels met specialiteiten uit het Midden-Oosten, heeft van vijandigheden niets gemerkt. Een Marokkaanse verkoper in een winkel met Arabische boeken, sieraden en kleding wel. Iemand slingerde hem vorige week “Alle Arabieren gaan naar de hel!” naar het hoofd. Hij heeft vriendelijk geknikt en is doorgelopen.

De winkel ertegenover is pas afgelopen maandag voor het eerst weer open gegaan. “We waren bang” geeft de verkoopster toe. Ze vertelt ook dat ze bloed had willen doneren maar niet goed durfde. “Ik was bang dat ze zouden zeggen ‘jouw bloed hoeven we niet.’” Ze adoreert burgemeester Giuliani die onmiddelijk New Yorkers opriep hun Arabische medeburgers met rust te laten. “Jammer dat niet Bush degene was die dat als eerste zei.”

Maar ze ziet het land waarin ze nu woont niet alleen als slachtoffer. Volgens haar sluiten Amerikanen hun ogen voor het geweld dat Palestijnen wordt aangedaan en wat er zich in andere Arabische landen afspeelt. Een jonge klant in de winkel, afkomstig uit Bangladesj en naar eigen zeggen pas sinds enkele jaren praktiserend moslim, valt haar bij. “Ik heb tegen mijn Amerikaanse vrienden gezegd: “Voor het eerst zullen Amerikanen zich realiseren dat ze niet onaantastbaar zijn. De meeste mensen hier hebben het veel te druk met geld verdienen en seks om na te denken over wat er in de wereld gaande is.”

“Als er Arabieren achter deze terreur zitten”, zegt de vrouw, “dan heeft dat te maken met woede om al die slachtoffers die al jaren in hun landen vallen. Maar daar hoor je niks over.” En als het geen Arabieren zijn? Dan is het een groepering die de Arabieren er voor wil laten opdraaien, menen beiden.

In Bay Ridge, een buurt in het zuidwesten van Brooklyn met een groeiende Arabische en moslim gemeenschap, vertelt een verkoopster in een kruidenierswinkel dat vorige week iemand binnenstapte om te vragen waar ze oorspronkelijk vandaan komt. Marokko, had ze geantwoord. ‘Dan is het goed’ had de man gezegd en was weer weggegaan. Verder is alles rustig geweest, zegt de vrouw, die zelf drie familieleden heeft verloren in de ramp.

Twee dagen geleden dreigden enkele jongeren een moskee op 5th Avenue in brand te zetten. Omwonende moslims kwamen er bij en de situatie was uit de hand gelopen als niet de politie zich in het conflict had gemengd. Dat vertelt Ahmed Tawfik (“maar ik noem mezelf ook vaak David”), een Egyptische Amerikaan in een bazaar waar mannen koffie drinken en waterpijpen roken.
Op de ruit van het café hangt een verklaring waarin de terroristische akties door ‘de moslim en Arabische gemeenschap van Bay Ridge’ worden afgekeurd. De tekst is volgens Ahmed opgehangen toen er na de gebeurtenissen van dinsdag angst en bezorgdheid ontstond onder bewoners. Het verklaart ook de talloze vlaggen die overal op straat zijn wapperen.

Ahmed meent dat het hoog tijd wordt dat de Amerikaanse regering zich beraadt op haar internationale relaties. “Je kunt Osama bin Laden vermoorden, maar dan staan er 1000 nieuwe bin Ladens op. Men heeft hier de grootste kennis en meest gevanceerde technologieën in huis, maar geen flauw benul hoe mensen in Arabische landen zich voelen. Maar Arabieren worden wel onmiddellijk als schuldigen aangewezen.”
Het feit dat zoveel Joden deel uitmaken van het Amerikaanse establishment - en de media - heeft daar volgens hem mee te maken. “Nog geen minuut na de ramp was er al te horen dat er een Arabische groepering achter moest zitten. Precies hetzelfde gebeurde na de bomaanslag in Oklahoma City. En daar bleek de dader een doodgewone blanke Amerikaan.” De hechte banden tussen Amerika en Israel zijn een grote bron van frustratie. “Zonder de steun van de Verenigde Staten zou Israel niet eens meer bestaan.”

Een andere klant, die tot vijftien jaar geleden in Saudi Arabië woonde, impliceert dat de Verenigde Staten met hun imperialisme en politieke bemoeienis in andere landen, extremisme zelf hebben gevoed. “Ik ben een liberaal, maar ik maak me zorgen dat mijn 11-jarige zoon opgroeit tot een extremist.” Ook hij pleit voor bezinning. “Amerika zal nu gaan doden, doden en nog meer doden en uiteindelijk verandert er niks.”

In zijn achterhoofd had Ahmed ooit wel een aanslag verwacht, hoewel niet van deze omvang. Hij beschouwt de tragedie als een daad van God. “Amerika wordt gestraft.”

©RdL
Trouw
19 september 2001