« New York na drie wekenHollywood helpt bij terrorismebestrijding »

DE HELENDE KRACHT VAN TEDDYBEREN

10

okt

2001

In de nasleep van de gebeurtenissen op 11 september proberen New Yorkers troost te vinden bij familie en vrienden, poëzie, religie, muziek, bloemen en kaarsen. En teddyberen.

Afgelopen week arriveerden drieduizend teddyberen in New York, verzameld door een familie in Texas die de pluche beesten deels persoonlijk (verdeeld over tien koffers) kwam bezorgen. Tijdens een herdenkingsbijeenkomst voor de meer dan zeshonderd verloren werknemers van effectenhuis Cantor Fitzgerald werden nabestaanden verwelkomd door een teddybeer op iedere stoel. De manager van een filiaal op Union Square van Amerika’s grootste speelgoedwinkelketen Toys ‘R Us, zegt dat beren sinds de ramp over de toonbank vliegen.

Wat is het toch met teddyberen dat ze in tijden van emotionele labiliteit zelfs volwassen mensen geborgenheid en troost kunnen bieden? Psycholoog Stanley Bodner, die een praktijk heeft in Brooklyn, kijkt er niet van op. Hij ziet de knuffelbeer vooral als een ‘overbruggingsobject’. “Je ziet vaak bij kinderen dat ze moeilijke overgangen beter aankunnen met een vertrouwd object. Zoals een knuffelbeest, of denk maar aan het dekentje dat Peanuts’ Linus altijd met zich meesleept.
Mensen worstelen op dit moment met zeer uiteenlopende emoties, maar in hun achterhoofd weten ze dat het leven uiteindelijk verder gaat. Een teddybeer kan als een symbool fungeren voor de noodzaak om verder te gaan.”

Zodoende kan, in Bodners visie, de beer emotionele steun bieden aan zowel degenen die de knuffelbeesten geven, als de mensen die ze ontvangen. Zelfs de brandweermensen en bergingswerkers die in hun door het Rode Kruis ingerichte rustcentrum op hun bed een teddybeer aantreffen. “Ook die grote stoere mannen kunnen troost putten uit beertjes. Vergeet niet dat knuffelbeesten ook de funktie van een mascotte hebben. Op brandweerwagens worden vaak schattige beestjes bevestigd, als contrast met het gevaar waaraan brandweerlieden zich blootstellen”, zegt Bodner.

The Enchanted Forest, een winkel in SoHo met een ruime selektie knuffelbeesten, is de laatste weken drukker dan anders. Maar, zegt de manager, “niet iedereen komt een dier kopen. Veel klanten lijken het gewoon fijn te vinden om even rond te hangen in een toevluchtsoord vol zachte, vriendelijke beestjes. Hier hangt een vrolijke sfeer.” Wat verkoopt ze op dit moment het best? “Hele grote beesten. Honden, beren, gorilla’s, het maakt niet uit. Als er maar mee te knuffelen valt.”

Heeft iedereen in deze moeilijke tijden baat bij een knuffeldier? Bodner denkt van niet. “Sommige mensen zijn nu nog te boos om zich te willen laten troosten. Maar niemand zal een teddybeer wegschoppen.”

©RdL
Trouw
10 oktober 2001